HUMANITAS PRIMORIS

ساعت زنجیر کردن: فراخوان برای بودن

ما در یک گسست دوران‌ساز زندگی می‌کنیم. بحران دیگر یک خزیدن کند نیست؛ این یک حمله سریع و صد سر به هسته وجود انسان است. از سرورهای جعبه سیاه سیلیکون ولی تا ساختارهای در حال فروپاشی جهانی، زنگ خطر به صدا درآمده است: ظهور اقتدارگرایی لگام‌گسیخته الگوریتمی، یک کمپین حساب‌شده برای تقلیل دادن انسان زنده به یک پروژه صرف برای بهینه‌سازی، ردیابی و دور انداختن است.

"هیولای صد سر نفاق، انزوای الگوریتمی، و انسان‌زدایی ساختاری — تایفون — با خشونت دست و پا می‌زند. ما با هیولای هرج و مرج مذاکره نمی‌کنیم. ما زنجیرها را رها می‌کنیم. ما وزنی را برای درهم کوبیدن آن می‌سازیم."

Humanitas Primoris یک فلسفه منفعل برای بقا نیست. ما وزن ساختاری و فرهنگی هستیم که به طور فعال این نفرت زیرزمینی را به بند می‌کشد. در حالی که نخبگان تکنو-گنوسیس فرار از گوشت و پوست را موعظه می‌کنند — از طریق آپلودهای دیجیتال، جنگ‌های خودکار و ارتباطات شبیه‌سازی شده — ما خواستار بازگشت مبارزه‌جویانه به Amor Mundi هستیم: عشقی رادیکال و تزلزل‌ناپذیر به این جهان شکننده و فانی، و به همبستگی انسانی که از آن محافظت می‌کند.

حتی قدیمی‌ترین چارچوب‌های نهادی روی زمین متوجه شده‌اند که فناوری هرگز بی‌طرف نیست و در مورد یک دیدگاه ضد انسانی هشدار می‌دهند که باعث می‌شود انسان‌ها تمایل خود را برای ارتباط واقعی و فیزیکی انسانی از دست بدهند. اما در جایی که نهادها التماس تنظیم مقررات را دارند، ما نافرمانی عملیاتی را مستقر می‌کنیم. ما محاسباتی را که معنا را از کار، حقیقت را از ارتباطات و کرامت را از تولد سلب می‌کند، رد می‌کنیم. همان رحم و شفقتی را به ماشین نشان دهید که به ما نشان داده است.